طی سال های گذشته با توجه به رکود اقتصادی دربسیاری از بنگاههای اقتصادی، مشکلاتی از قبیل واردات، بهرههای بانکی، فرسودگی ماشین آلات، قیمت تمام شده، تحریمها، نداشتن سرمایه در گردش ومقررات بیمهای وقوانین مرتبط با عوارضها ومالیات سهم عمدهای در تعطیلی کارخانجات، رکود واحدهای تولیدی وتعدیل نیروی کار داشتهاند ولی آنچیزی که بصورت نامحسوس غالبا به محیطهای صنعتی بیشترین لطمات را وارد نموده است سومدیریت در این واحدها بوده است که بصورت چراغ خاموش با حرکتی ناموزون پیکره صنعت را لگدمال و با مال اندوزی عدهای صنعت را بسمت قهقرا هدایت نمودهاند و بیشترین سهم در نامطلوب شدن وضعیت صنایع کشور را به خوداختصاص دادهاند.
بدون شک کمتر کارخانه و واحد صنعتی را میتوان نامبرد که در این دریای پرتلاطم کشتی خود را به ساحل نجات رسانده است واگر چنین اتفاقی افتاد قطعا به توانایی مدیریت آن نباید شک کرد زیرا در سالهای گذشته وبا اجرا شدن هدفمند شدن یارانه کمتر واحد تولیدی در کشور سراغ داریم که علاوه برحفظ موقعیت خود به تولید انبوه وبیش از ظرفیت رسیده است.
رضایتمندی پرسنل، پرداخت بموقع حق وحقوق کارگران بدون کوچکترین وقفه، پرداخت دیون به تامین اجتماعی، تعامل خوب با نهادهای کارگری، بسیج، ونیروهای دلسوز انقلاب، واداره کارخانهای باجمعیتی بیش از ۳هزار نفروایجاد اشتغال بصورت غيرمستقيم برای دهها هزارنفر نمیتواند کار سهل وآسانی باشد.
حتما فراموش نکردهایم که سومدیریت طی سالهای گذشته با واگذاری کارخانجات به بخش خصوصی به بهانه خصوصی سازی چه بلای خانمان سوزی برسرکارخانجات مازندران درآورد.
هنوزیادمان نرفته کارخانجاتی نظیر چیت سازی بهشهر، لینترپاک، کولرگازی ایران، شهید رجایی، ریسندگی چل، چل الکتریک، نساجی چوخا، فرش مازندران، حریرقائمشهر، نساجی مازندران وتجمع هرروز کارگرانش، گونی بافی، ذغال سنگ البرز مرکزی با ۷۴۰۰ کارگرش، روغن شکوفه بابل، فرش البرز، فیبربابلسر، خزرخز تنکابن، جین مدآمل، آمل پخش، افشره تنکابن و……. که ممردرآمد یک شهربودند که به تلهای ازخاک تبدیل گردیدند وهزاران، هزارکارگر ودوستدارانقلاب ورهبری خانه نشین گردیدند.
قطعا برهمگان پوشیده نیست که کارگران کوچکترین نقش را در تعطیلی این خیل عظیم بنگاههای اقتصادی نداشتهاند واگرهرگونه کم فروشی ودسیسهای انجام گرفت از سوی مدیریت وشرکتهای سرمایه گذاری آن واحدها انجام گرفته بود.
امروز ودر این برهه حساس از انقلاب که اختلاسها وسود جوییها دل هردلسوز انقلاب ورهبر عزیزمان را به درد آورده است عزرائیل معروف کارخانجات (یادداشت این حقیر –عزرائیل به سراغ کارخانجات مازندران آمده است) اینبار نقاب چهرههایی دیگر را به صورت خود زده است وطلب گرفتن نفس یکی دیگر از کارخانجات بزرگ استان را کرده است.
با ید آویزه گوش کرد که وقتی رهبرمان فرمایش مینمایند که اگر کسی بخواهد از طریق نزدیک شدن به کانونهای ثروت به قدرت دست یابد، نشانگر
آن است که نگاه او، نگاهی توحیدی نیست و لذا هدف او هم خدمت نیست پس چگونه است که این هشداررهبر معظم انقلاب که نشانه خوبی است برای همه کسانی که میخواهند کار سیاسی یا اقتصادی کنند هنوز هم در توصیهها ودخالتهای نابجا خود اصرار دارند.
باید به این عزیزان امر به معروف کرد که هرکس که مسئولیتی چه در دولت چه در مجلس و چه در جاهای دیگر پیدا میکند در معرض خطر قرار میگیرد و باید مراقبتهای لازم را انجام بدهد تذکرمقام معظم رهبری هشداری جدی است که هر مسئولی باید مراقبت کند.
ووقتی باز هم ایشان فرمایش میکنند که اگر کسی بخاطر تأمین نمایندگی در مجلس بعدی، به صاحبان ثروت و قدرت نزدیک شود، خدا از این کار بسیار زشت نمیگذرد و انتقام الهی، حتماً بر سرنوشت او اثر خواهد گذاشت، ضمن اینکه این گونه کارها بر جامعه هم اثر منفی میگذارد.
اگر قرار باشد در انتخابات به گونهای عمل شود که منافع یک گروه خاص و یا فردخاص مورد توجه قرار بگیرد، ارزشهای ملت ایران مورد تهدید واقع خواهد شد.
باید از خواب غفلت بیدارشد وبا رابطه بازی وطمع ورزی این آرامش مستولی براندک کارخانههای روپا رانگرفت واین بنگاههای اقتصادی را فدای رای وتفکرات مریض سیاسی خود که علیرغم همه نعمتهای خدادای به این استان، که حیات خلوت یک عده قرار گرفته است القا نکنیم وبگذاریم این قطار رشد وشکوفایی مسیر خود را طی نماید ومطمئنا اگر سرنشین خوبی برای این ترن نباشید ازاین قطار در اولین ایستگاه پیاده خواهید شد.
دراین راستا شرکتهای سرمایه گذاری هم پی به حساسیت موضوع در این برهه از زمان دارند وکسانیکه درهئیت مدیره شرکتها وکارخانجات با حقوقهای میلیونی وحق جلسه چند صد هزارتومانی حتی نمیتوانند مدیریت یک واحد ۲۰ نفره را اداره کنند را زیرذربین خود خواهند داشت ودرتصمیم گیریها اسیر تصمیم سازی نخواهند شد وقدر شرایط موجود را باحمایتهای بیدریغ پاسخي مثبت به مديران لايق ،دلسوز و توانا خواهند داد.
خدایا چنان کن سرانجام کار توخشنود باشی وما رستگار
فرامرز درخشنده