به گزارش «تابناک»، رئیس جمهور روسیه صبح امروز وارد سرزمین های اشغالی شد و قرار است فردا نیز به سرزمین های فلسطینی و اردن سفر کند. در دیدار امروز، پوتین با رئیس، نخست وزیر و وزیر خارجه رژیم صهیونیستی دیدار و گفت و گو می کند.
ولادیمیر پوتین در حالی امروز سفر خود را آغاز کرد که از چند روز پیش، رسانه های اسرائیلی و برخی رسانه های آمریکایی در اخبار و تحلیل های خود، بررسی ابعاد مختلف این سفر را آغاز کرده بودند. در این میان، تأکید همگی آن ها بر مطرح بودن موضوع ایران در سفر پوتین بود.
بر این اساس، بیش از همه روزنامه های اسرائیلی از جمله «یدیعوت آحارانوت» و «جروزالم پست» در تلاش برای القای این امر بودند که در سفر پوتین، مقامات اسرائیلی بر وی فشار وارد خواهند کرد تا با تغییر رویه خود در قبال مسئله هسته ای ایران، برای تغییر مسیر برنامه هسته ای بر تهران فشار وارد کنند.
این خط خبری و تحلیلی تا امروز نیز ادامه داشته، به گونه ای که یدیعوت آحارانوت صبح امروز در تحلیلی جالب توجه اما غیرمحتمل، مدعی شد سفر پوتین به خاورمیانه با هدف بازسازی وجهه روسیه در این منطقه صورت می گیرد که بر اثر حمایتش از ایران و سوریه تیره شده است.
با این حال، توجهی به تحلیل های رسانه های نزدیک تر به روسیه و همچنین تأملی در اصول سیاست خارجی این کشور، بازگوکننده نکاتی متفاوت از موضوعات فوق است.
روزنامه «مسکو تایمز» در این رابطه می نویسد هرچند موضوع ایران و سوریه نیز در دستور کار سفر پوتین به اسرائیل قرار دارد، اما این تنها موضوع مطرح نیست. در حقیقت، آنچه اولویت کاری پوتین در این سفر را تشکیل می دهد، بحث درباره روابط اقتصادی روسیه با اسرائیل و همچنین تلاش برای حفظ ثبات در منطقه خاورمیانه است (امری که از مهمترین اهداف سیاست روسیه در خاورمیانه به شمار می رود).
به این ترتیب، با توجه به نکته دوم (حفظ ثبات) می توان گفت موضع گیری پوتین می تواند دقیقاً در نقطه مقابل آن چیزی باشد که مطبوعات اسرائیلی و آمریکایی به آن اشاره می کنند؛ یعنی به جای فشار اسرائیل بر پوتین، او از مقامات تل آویو خواهد خواست تا از دست زدن به اقدامی غیرمنطقی علیه ایران بپرهیزند.
خبرگزاری «شین هوا» چین نیز در این رابطه به نکته جالب توجهی اشاره می کند و آن این است که با توجه به مدت زمان اندک انجام سفر پوتین و برنامه وی برای دیدار با تعداد زیادی از مقامات اسرائیلی، اصولاً وقت زیادی برای صحبت عمیق درباره ایران و سوریه باقی نمی ماند. به این زمان اندک، این نکته را نیز باید اضافه کند که برنامه سفر پوتین در صبح امروز، شامل رونمایی از تندیس یادبود «ارتش سرخ» شوروی در اسرائیل است و تازه بعد از آن، دیدارهای رسمی وی آغاز می شود.
بر این اساس، شین هوا نتیجه می گیرد که سفر پوتین به تل آویو، بیش از آنکه ماهیتی استراتژیک داشته باشد، ماهیتی نمادین دارد؛ زیرا موضوعات استراتژیک پیش از این در سطوح پایین تر مورد بحث دو طرف قرار گرفته و هر دو طرف از موضع یکدیگر آگاهند.
«تایمز اسرائیل» نیز به این حقیقت اذعان دارد؛ زیرا اشاره می کند که به عقیده کارشناسان سیاسی اسرائیلی، با توجه به شواهد و دلایل گوناگون، تغییر موضع روسیه در قبال ایران و سوریه، آن هم در چنین مدت زمان اندکی به هیچ وجه محتمل نیست.
به همه این موارد، باید این موضوع را اضافه کرد که منطقه خاورمیانه هرچند برای روسیه دارای اهمیت استراتژیک است، اما دارای اولویت استراتژیک نیست. بر اساس اسناد سیاست خارجی روسیه، منطقه خاورمیانه اولویت پنجم را برای این کشور داراست و در این زمینه حتی پشت سر اروپا و شرق آسیا قرار می گیرد. بر این اساس، آنچه بیش از هر چیز، سیاست های مسکو را در منطقه خاورمیانه شکل می دهد، اولویت های اقتصادی است و نه استراتژیک.
با این حال، روسیه از سویی به منظور حفظ همین منافع اقتصادی و از سوی دیگر، با توجه به پیوستگی سرزمینی خاورمیانه با منطقه «خارج نزدیک» (سرزمین های سابق شوروی) و امکان سرایت بی ثباتی های خاورمیانه به مرزهای خود، دغدغه حفظ ثبات در این منطقه را دارد. به این ترتیب، غیرمنطقی هم نیست که موضوع سوریه، ایران و روابط اسرائیل – فلسطین، بخشی از (البته نه همه) دستور کار پوتین را در این سفر به خود اختصاص دهد.
نکته دیگری نیز که باید در این رابطه مورد توجه قرار گیرد، وجود راهبرد «قدرت بزرگ» در سیاست خارجی روسیه پوتین است. بر این اساس، روسیه ضمن نفی نظام بین الملل تک قطبی، نقشی همسان با غرب را در تعاملات قدرت جهانی برای خود در نظر می گیرد. به این ترتیب، طبیعی به نظر می رسد که این کشور بخواهد در قبال تحولات منطقه ای که تأثیری مهم بر مناسبات جهانی دارد، از خود واکنش نشان دهد.
در مجموع، می توان گفت سفر پوتین از یک سو با مسئله پرستیژ و نقش جهانی روسیه نیز گره خورده است و از سوی دیگر، پیگیری منافع اقتصادی بیش از مسائل استراتژیک در آن مطرح خواهد بود.