حسین قدیانی در وبلاگ خود هویت كسی كه به فائزه هاشمی فحاشی كرده را سعید تاجیك اعلام كرد و نوشت كه منتقدان سعید تاجیك گروهی وبلاگنویس «دوزاری» هستند كه «خر، هالو» و مومنان مسجد نرفته هستند.
او نوشته:
صاحب كتاب فاخر و دوست داشتنی «جنگ دوست داشتنی» همیشه برایم عزیز بوده است، اما وقتی فهمیدم سعید تاجیك در شهرری همان را كه لایقش بود نثار «ف. ه» كرد، ارادتم به او دو صد چندان شد. بسی بیش از قبل. هم الان مجسمه ساز بودم تندیسش را میزدم ورودی سیدالكریم.
سعید تاجیك نه فقط بسیجی ۸ سال دفاع مقدس، كه بسیجی ۸ ماه دفاع مقدس است و مثل بعضیها در لاك سابقهاش فرو نرفته و آن عهد كه با شهدا در شلمچه بسته، فراموش نكرده. غیرت دارد و اگر چه مرز فحاشی و هتاكی را با خشم انقلابی، بهتر از من و شما آگاه است، اما برایش غیر قابل باور است كه دور و بریهای همین «ف. ه» علیه رهبرش نامه سرگشاده بنویسند، مرگ بر اصل ولایت فقیه گویند، خیمه عباس را آتش بزنند، تمثال خمینی را پاره كنند و سیدعلی را با بن علی مقایسه كنند.
عدهای كه خود را نماد شعور فرض كردهاند، ادب را با هالو بودن اشتباه گرفتهاند. عدهای از دوستان متاسفانه باادب نیستند، بلكه هالو هستند و هالو بودن اتفاقا نه فقط نشانه خرد نیست كه بارزترین نشانه خریت و بیشعوری است. سعید تاجیك مسئول سردرد عدهای مومن مسجد ندیده و بسیجی پایگاه نرفته نیست، موظف به خشم انقلابی خویش است.
به اینكه دوستان با سعید تاجیك كردند، شعور نمیگویند، میگویند خریت. خریت محض. كاش به جای این همه بغض نسبت به حزبالله، كمی شعور داشتید. شما به محبت ما نسبت به ولایت یقین دارید اما ما شك داریم به شعورتان.
كسانی كه سعید تاجیك و همرزمانش را یك مشت ریشوی چفیه به دوش میخوانند، هاشمی و دخترش را میتوانند پاچهخواری كنند اما غلط كردهاند خودشان را جزء حزبالله بدانند. هالوهایی كه در نقد فحش و ناسزا، خود زبان به فحش و ناسزا باز میكنند باید جداگانه برای خود حزبی دست و پا كنند؛ حزب هالوها.