البته در طول این مدت موضوع پرداخت هدیه رئیسجمهور به خبرنگاران، سوژه مناسبی برای برخی از معاونان و زحمتکشان وزارت ارشاد بوده که هر از چندگاهی گوشهای از پیگیریهای مجدانه خود برای اعطای این هدایا به جامعه مطبوعاتی و رسانهای کشور را اطلاعرسانی کنند؛ چطور؟!
روزی خبر از آغاز ثبتنام خبرنگاران در سامانه سمان برای پرداخت این هدایا، روز دیگری خبری از تمدید مهلت ثبتنام، خبری از اتمام مهلت ثبتنام، خبر از تکمیل شدن لیست دریافتکنندگان این هدایا، تعیین زمان برای ارسال لیست دریافتکنندگان هدایا، ارسال این لیست به نهاد ریاست جمهوری و …
صد البته جامعه مطبوعاتی کشور استحضار دارند که پرداخت هدیه آن هم به مبلغ ۳۰۰ هزار تومان به خبرنگاران تا چه حد پروسه دقیق، حساس و پیچیدهای است که حتما باید مو به مو تمام این مراحل با دقت و وسواس طی شود تا خدایی ناکرده به اشتباه مبلغی از خزانه و بیتالمال آن هم خارج از چارچوب مصوب به خبرنگاری اعطا نشود.
دست بر قضا در همین گیرودار، خبرنگاران و فعالان مطبوعاتی کشور درگیر انعکاس لحظه به لحظه اخبار مربوط به “سوءاستفاده ۳ هزار میلیاردی” اخیر بودهاند و دقیقا به همین دلیل هم نسبت به چرایی وسواس زحمتکشان حوزه دولت در اعطای این هدایای ۳۰۰ هزار تومانی به خبرنگاران کاملا توجیه هستند.
حال با این اوصاف دیگر کسی از اصحاب رسانه نباید این “توقع بیجا” را داشته باشد که از سرنوشت وعده رئیسجمهور برای پرداخت وام ۳۰ میلیون تومانی مسکن خبرنگاران سؤال کند چرا که قطعا اجرایی شدن پرداخت چنین وامی به مراتب کاری پیچیدهتر از پرداخت هدایای ریاست جمهوری است و نباید تصور و توقع آن را داشت که حتی با گذشت یک سال از وعده پرداخت آن نیز چارچوبی برای پرداخت چنین وامی، تهیه و تدوین شود.
در انتها باید به خبرنگاران محترم گفت که نباید عجلهای برای دریافت هدیه روز خبرنگار داشته باشند چرا که هنوز تا روز خبرنگار سال آینده فرصت زیادی باقی مانده است.