رییس مجلس تعداد حضار و برگه آرای توزیع شده را 235 نفر اعلام می‌نماید و رای گیری به صورت غیر علنی انجام می‌گردد. دقایقی بعد اعلا می‌گردد كه 261 رای به گلدان ریخته شده است كه با ۱۶۲ رأی موافق مجلس به نخست‌وزیری مجدد مهندس میرحسین موسوی رأی تمایل داده است و نمایندگان تكبیر می‌فرستند. ۷۳ نفر نیز رأی مخالف و ۲۶ نفر هم رأی ممتنع (كه درحقیقت مخالف محسوب می‌شد) دادند كه این ماجرا خود سرآغاز بحث‌های مفصل بعدی گردید.

اما به گزارش آفتاب، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در راستای منویات ایشان در صیانت از تاریخ و دستاوردهای اظهر من‌الشمس انقلاب كه اكنون به بهانه تخریب اشخاص مورد تاراج مشترك همسوی اسلام ایرانی و اسلام آمریكایی قرار گرفته با مستندات پاسخ خواهد داد و اطمینان دارد نفس گرم و مسیحای امام كلام راحل‌(ره) راه بر انفاس اصحاب تخریب و تخطئه خواهد بست و الحمد‌الله رب‌العالمین:

متن كامل نامه امام خمینی (ره) در تایید مهندس میرحسین موسوی به این شرح است:

بسم اللّه الرحمن الرحیم

با تشكر از حضرات آقایان، اینجانب چون خود را موظف به اظهار نظر مى‌دانم، به آقایانى كه نظر خواسته اند، از آن جمله جناب حجت الاسلام آقاى مهدوى و بعضى آقایان دیگر، عرض كردم آقاى مهندس موسوى را شخص متدین و متعهد، و در وضع بسیار پیچیده كشور، دولت ایشان را موفق مى‌دانم، و در حال حاضر تغییر آن را صلاح نمى‌دانم. 

ولى حق انتخاب با جناب آقاى رئیس جمهور و مجلس شوراى اسلامى محترم است.
۵ مهر ۶۴

گزارشی از جلسه مجلس شورای اسلامی (رای اعتماد دولت میرحسین موسوی):

در این جلسه آقایان محمد میرزایی، ولی‌الله زمانی، احمد كاشانی و احمد آذری قمی در مخالفت با رأی اعتماد به دولت و آقایان هاشمی‌رفسنجانی، مهدی كروبی، هادی غفاری، صادق خلخالی، اسد‌الله بیات و محمد خزاعی در موافقت با رأی اعتماد به دولت آقای میرحسین موسوی صحبت كردند. 

آقای آذری قمی در سخنان خود گفت: «در سطح جامعه و نمایندگان محترم، این كه كم و بیش مرا وادار كرد كه صحبت كنم این مطلب است كه مخالفت با دولت را به عنوان مخالفت با امام و منتخب امام و مورد علاقه امام تلقی می‌كنند و خوشبختانه در آخرین صحبت‌های آقای زمانی به برادر بزرگوارمان كه من سابقاً افتخار می‌كردم و به خودشان هم گفتم كه به وجود امثال آقای هاشمی افتخار می‌كنم و حالا هم همین طور دیدم با یك جمله این مطلب را فرمودند كه فرمایش امام ارشادی است. این مسأله ولایت فقیه كه این نظر شخص خود من است و به هیچ گروهی رابطه ندارد و اگر بنا است چیزی خورده شود به سر خود من خورده شود. ما امتحانمان را در این كشور پس دادیم. یعنی بنده آذری قمی آن روز كه امام، مهندس بازرگان را انتخاب فرمودند كه ما همان موقع هم قبول نداشتیم ولی سه هزار نفر از فضلا و طلاب قم و جامعه مدرسین حركت كردند و گفتند بازرگان، بازرگان، حمایتت می‌كنیم. برای این كه منتخب امام هستی. بنی‌صدر هم همچنین. عرض كنم قطب‌زاده هم همچنین. آن را هم امام اظهار می‌كردند می‌شناسم تا آن موقعی كه انحرافی نبود و می‌دانستیم مورد توجه امام هستند و حتی جناب آقای موسوی نخست وزیر محترم را هم همین اخیراً كه ایشان تقویت كردند و گفتند دولت را تضعیف نكنید. پس ما از این جهت امتحانمان را پس دادیم و من خودم بحث ولایت فقیه را خیلی بحث كردم كه فكر نمی‌كنم كسی به این حد بحث كرده باشد. 

بنابراین از این جهت مسأله‌ای نیست و من می‌خواستم عرض كنم كه ما بزرگ‌ترین سرمایه‌ای كه برای انقلاب داریم، چه در حال و چه در آینده‌های دور، امام است. ما از امام مایه نگذاریم. مطالبی و مسایلی را به وظیفه شرعی خودمان به این بهانه عمل نكنیم. امام به عنوان یك مرشد و ناصح امین باید به وظیفه‌اش عمل كند و به وظیفه‌اش هم عمل كرده و در مقاطع حساس هم می‌كند. آن نظر خودش را بیان می‌كند كه چنین و چنان است. اما یك وقتی با مردمی كه آنها مأمور به شور و بررسی هستند. با آنها صحبت می‌كند، یك وقتی با نمایندگان مجلس صحبت می‌كند كه می‌گوید نمایندگان مجلس! این نظر من است و این نصیحت من است والا خود دانید. یعنی خودتان می‌دانید. اگر واقعاً در موضع، مسئله برخلاف است، یعنی شما كه در جامعه، روستا و شهرها هستند با مشكلات و نقص‌ها و ضعف مدیریت‌ها برخورد می‌كنید و امثال اینها، اینها باید خودشان به وظیفه‌شان عمل بكنند. من این را با كمال صراحت به شما عرض می‌كنم، اگر ما در اینجا تحقیق نكنیم و به صرف این مطلب كه ولی فقیه فرموده پس ما باید رأی بدهیم، عرض كنم كه ما فردا خدا، پیغمبر(ص)، ملت و خود امام ممكن است از ما مواخذه كند.»

آقای هاشمی در پاسخ به سخنان آقای آذری قمی گفت: «من احساس كردم این اظهاراتی كه بعضی از آقایان مخالفین فرمودند كل انقلاب را زیر سوال برد. البته آنها با نهایت حسن‌نیت در موضوع صحبت كردند اما من از طرف كل انقلاب حرف می‌زنم. در مورد اظهارات آقای آذری قمی البته ایشان در مسایل جزیی سیاسی و اقتصادی خودشان مطلبی نداشتند و از این و آن نقل فرمودند كه ما زیاد به این مسایل نمی‌پردازیم. در مورد ارشادات امام البته در مجلس كسی استدلال آن جوری نكرده بود كه این همه بحث لازم داشته باشد. در ذهن نمایندگان مسئله بود و همیشه هم این بوده[كه] امام هیچ وقت نخواستند رأی بر مجلس تحمیل كنند ولی وقتی كه مهم تشخیص دادند یك ارشادی می‌فرمایند. حالا هم همین است. یعنی آقایان به ارشادهای امام اهتمام قایل باشند. فكر می‌كنم این بحث‌ها دیگر لزومی ندارد و امام هم مجلس را یك مجلس آزاد می‌خواهند و من این را تأكید می‌كنم. در مورد خبر واحد و اینها هم ان‌شاءالله بقیه اشتباهات ایشان در اصول، مثل این خبر واحد نباشد چون از آن خبر واحدهایی است كه به قراین قطعی است و یك ذره هم احتمال خلاف در موردش نیست.»

به مجلس رفتم. قبل از رسمی شدن مجلس به نمایندگان تذكر داده شد كه با قلت آرای موافق نخست‏وزیر، باعث رنجش امام از مجلس و خوشحالی دشمنان از عدم نفوذ امام نشوند. آقای منتظری هم خواسته‏اند كه تعداد آرای موافق به خاطر امام كم نباشد. مخالفان آقای [میرحسین] موسوی از این تذكر رنجیدند و آقایان محمد خامنه‏ای و [مرتضی]فهیم و [حسین]موسویانی و… اعتراض كردند.

اولین دستورمان رأی‏گیری برای دولت بود. شركت نمایندگان در جلسه كم سابقه بود. ۲۶۱ نفر از مجموع ۲۶۷ نفر نماینده آمده بودند. ۱۶۲ موافق، ۷۳ مخالف و ۲۶ نفر ممتنع بودند. ۹۹ رأی مخالف و ممتنع كه [علیرغم تذكر قبلی] برخلاف نظریه امام بود، باعث ناراحتی شدید اكثریت نماینده‏ها شد و وسیله‏ای برای بد نام شدن و ضد ولایت فقیه معرفی شدن جریان محافظه كار گردید. بعضی این را از اشتباهات بزرگ سیاسی آنها می‏خوانند. نقطه مثبت آنها تعبّد آنها بود كه با این رأی از دستشان ممكن است گرفته شد و خود آنها این را وظیفه شناسی نمایندگی می‏دانند و فكر می‏كنند امام هم راضی نیستند نماینده برخلاف نظرش رأی بدهد.

عصر آقای [فضل‏ا لله] محلاتی آمد. درباره جنگ و سپاه و ارتش صحبت كرد و از اینكه این خط، انگ مخالفت با امام خورده سخت ناراحت بود؛ می‏گفت اكثریت اعضای سپاه سخت عصبانی‏اند و ممكن است حاضر به محافظت از آنها نباشند. از جاهای دیگر هم خبر می‏رسد كه نهادهای انقلاب درصدد اظهار انزجارند؛ وضع نمایندگان هم هیجانی است.

رئیس ستاد [مشترك] ارتش آمد. نظراتی درباره جنگ داد و از اظهارات من در نماز جمعه تشكر كرد. آقای احمد عطاری سفیر جدیدمان در استرالیا آمد و مذاكره كردیم. شب در مجلس ماندم.

منبع متن و سند / كتاب كارنامه و خاطرات آیت‌الله هاشمی / سال ۶۴ / انتشارات دفتر نشر معارف انقلاب