كنگره میرزا حبیب الله املشی در شورای فرهنگ عمومی املش تصویب شد

شورای فرهنگ عمومی املش پیشنهاد امام جمعه این شهر مبنی بر برگزاری كنگره بزرگداشت میرزا حبیب الله املشی را یكی از بزرگ ترین فقهای جهان تشیع به تصویب رساند.
حجت الاسلام و المسلمین ‘احمد طیبی’ امام جمعه املش در این نشست با پیشنهاد كلیات این طرح گفت: میرزا حبیب الله املشی از شاگردان بنام شیخ انصاری بوده كه این شیخ بزرگ، علمش را به میرزا حبیب الله املشی بخشیده است.

وی با تاكید بر اینكه باید علمای بزرگ صدر اسلام و دیگر شخصیت های ارزشمند اسلامی به نسل جوان معرفی شوند، افزود: شخصیت علمی و فقهی میرزا حبیب الله املشی، آنچنان برجسته می باشد كه نیاز است امروزه با شناساندن این اندیشمند بزرگ عالم تشیع به جامعه اسلامی بویژه جوانان، كنگره ای در شهرستان املش برگزار شود.

حجت الاسلام طیبی یادآور شد: انتظار داریم این پیشنهاد در شورای فرهنگ عمومی استان تصویب شود كه در این صورت برای برگزاری كنگره میرزا حبیب الله املشی حداقل 6 ماه وقت نیاز است تا برنامه ریزی های لازم با دیگر نهادها انجام گیرد.

حجت الاسلام امیری سرپرست اداره تبلیغات اسلامی املش نیز در ادامه این نشست با بیان این كه برگزاری كنگره ها در شهرستان ها باید در اولویت امور فرهنگی قرار بگیرد، گفت: این شهرستان آمادگی برگزاری این كنگره را دارد كه لازم است با همكاری نهادهای فرهنگی استان و شهرستان این اقدام مهم فرهنگی و دینی انجام شود.

به گزارش ایرنا بر اساس داده های تاریخی؛ میرزا حبیب الله املشی ملقب به میرزا حبیب الله رشتی به سال 1234 قمری در املش چشم به جهان گشود.

دوازده ساله بود كه از املش به لنگرود و سپس به رشت عزیمت كرد تا بر اندوخته‏اش افزوده و پاسخی درخور پرسشهایش بیابد.

شیخ حبیب الله در پی آرمانی بلند راه هجرت پیش گرفت و عازم حوزه علمیه قزوین شد و نزد شیخ عبدالكریم ایروانی استادی عالی مقام حضور یافت. استادی كه در فقه و اصول نامور و ممتاز عصر خود بود. شیخ حبیب الله هفت سال پیاپی از محضر ایشان بهره گرفت.

در 25 سالگی، سیراب از سرچشمه معارف دینی به مقام عالی اجتهاد نائل آمد و با نظر شیخ عبدالكریم ایروانی خود را مهیای سفر به املش كرد.

در سال 1259 قمری از قزوین به املش بازگشت و چهار سال مرجع امور دینی مردم بود. شیخ حبیب الله مجتهد املشی در سال 1263 قمری وارد نجف شد و در حلقه شاگردان فقیه كبیر شیخ محمد حسن نجفی (صاحب جواهر) به كامجویی نشست.

او تا سال 1266 قمری كه سال وفات صاحب جواهر بود از كلاسش بهره برد و از آن فقیه نامور اجازه اجتهاد دریافت داشت.

پس از آن به درس شیخ اعظم انصاری دل بست و تا پایان زندگی پر افتخار شیخ اعظم از شاگردان ممتاز درس وی بود.

آثار میرزاحبیب الله در علم اصول، علم تفسیر، علم فقه و …. جلوه‏گاه تلاش های شبانه روزی اوست كه همچون گنجی به یادگار مانده است.

شب پنجشنبه چهاردهم جمادی الثانی 1312 قمری در نجف اشرف دعوت حق را اجابت كرد و در بارگاه امام متقین انتقال داده و در یكی از حجره‌های صحن مطهر علوی دفن شد.