شفاف: هر چند که تا زمان برگزاری انتخابات مجلس دهم دو سال باقی مانده است اما از مدت ها پیش تحرکات و فعالیت جریان های سیاسی برای حضور در این انتخابات آغاز شده است و هر چند وقت یکبار حرف و حدیث هایی از گوشه و کنار درباره نامزدهای احتمالی انتخابات پیش رو شنیده می شود.  به نظر می رسد در این میان بحث انتخابات مجلس آینده در بین اصلاح طلبان بصورت جدی تر دنبال می شود.

از آنجایی که نامزد مورد حمایت اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری توانست گوی سبقت را از رقبای اصولگرا برباید و بر مسند ریاست جمهوری تکیه بزند حال اصلاح طلبان به دنبال آن هستند که کرسی های بهارستان را نیز تصاحب کنند و جا پای خود در ساختار سیاسی کشور مستحکم تر سازند.

از همین رو انتخابات مجلس آینده برای اصلاح طلبان از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است و به همین دلیل است که خیلی زود زنگ انتخابات مجلس را به صدا درآورده اند. در این میان عمده ترین بحثی که تا کنون در بین اصلاح طلبان مطرح بوده است مسئله سرلیستی انتخابات آینده می باشد.

از یکطرف چهره های نزدیک به کارگزاران و حامیان دولت به دنبال این هستند که با پیروی از الگوی انتخابات ریاست جمهوری شخصی میانه رو و با سابقه اصولگرایی را به عنوان سرلیست انتخابات معرفی کنند تا از یکطرف موجب شکاف میان اصولگرایان و سرازیر شدن رای آنها به سمت نامزد مورد حمایت خود شوند و از طرف دیگر بتوانند مجلسی را همسو با دولت حاکم تشکیل دهند تا از مانع تراشی هایی که ممکن است بر اثر شکل گیری مجلسی که اکثریت آن با اصولگرایان یا اصلاح طلبان مخالف دولت باشد جلوگیری کنند.

معرفی ناطق نوری به عنوان سرلیستی اصلاح طلبان برای انتخابات آینده را می توان در همین راستا ارزیابی کرد. اما چهره دیگری که طی مدت اخیر از وی به عنوان سرلیست احتمالی این جریان سیاسی برای انتخابات مجلس آینده یاد می شود شخصی نیست جز محمدرضا عارف.

عارف که در انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری در روزهای آخر با درخواست سید محمد خاتمی خود را از عرصه انتخابات کنار کشید و زمینه را برای اجماع و پیروزی اصلاح طلبان فراهم کرد حال به دنبال آن است که برای انتخابات مجلس آینده حضوری پر رنگ و تاثیرگذار داشته باشد و از حاشیه نشینی در سیاست خارج و وارد متن سیاست روز جامعه شود. جدایی عارف از بنیاد باران و تشکیل «بنیاد امید ایرانیان» را می توان در همین راستا تفسیر کرد. از همین رو از وی به عنوان یکی از نامزدهای چهره های احتمالی سرلیستی اصلاح طلبان برای مجلس آینده یاد می شود.

اما نکته ای که در اینجا وجود دارد این است که هیچیک از این اسامی نام برده شده به عنوان سرلیست اصلاح طلبان برای انتخابات مجلس آینده معرفی نخواهند شد. زیرا ناطق نوری چندی پیش تلویحاً خود را شخصی با «برچسب اصولگرایی» دانست و از سوی دیگر اینکه بخشی از اصلاح طلبان دوباره بخواهند حول شخصی با سابقه اصولگرایی اجماع کنند و به حداقل ها تن بدهند چندان محتمل به نظر نمی رسد.

این بخش از اصلاح طلبان دولت روحانی را «مستاجری 4 ساله» می دانند و از این رو قاعدتاً راضی نمی شوند به اینکه سرنوشت مجلس را نیز به سرنوشت دولت گره بزنند. از سوی دیگر محمدرضا عارف نیز از پتانسیل و ظرفیت اینکه بخواهد سرلیست اصلاح طلبان برای انتخابات مجلس آینده نیز باشد برخودار نیست. از یکسو عارف در مقایسه با برخی رهبران اصلاح طلب همچون سید محمد خاتمی از کاریزمای لازم برای وحدت آفرینی و محور اجماع قرار گرفتن به دور است و از طرف دیگر برخی از اصلاح طلبان نیز حتی عارف را چهره ای اصلاح طلبان نمی دانند و از وی به عنوان «اصلاح طلب تقلبی» یاد می کنند.

بنابراین سرلیست شدن شخصیت هایی همچون عارف یا ناطق نوری در انتخابات آینده دور از تصور است و مطرح شدن نام این افراد بیشتر از آن رو است که توجه جناح رقیب را از گزینه های احتمالی منحرف سازند تا در پس هیاهوی رسانه ای چهره مورد نظر خود را برای سرلیستی انتخاب کنند.

نظر بدهید

نام (ضروری)

ایمیل (منتشر نمی شود ) (ضروری)

وب سایت

Cancel Reply