این هنر در روستای جیرگوابر با طراحی ، اشعار و مضامین عالی توسط زن عمویم خانم صنوبر امیری که یکی از طراحان آن بوده هنرش در منطقه زبانزد خاص و عام بود . جالب است که طرحهای خلاقانه و بدیع هنوز زینت بخش دیوار خانه اهالی می باشد . در خانه پدری ما درجیرگوابر هنوز در اتاق پذیرایی و ایوان استفاده می شود و به لحاظ طرح ر نگ و زیبایی کار و نوع پار چهسان بکار رفته از دوام و قوام بسیار خوبی بهره می برد که این همه سال هنوز قابل استفاده است .
آرامش فکری فوق العاده زنان و دختران آن موقع روستای جیرگوابر در حد اعلایی بود تا چنین هنر گلدوزی زیبایی را با طرح فوق العاده خانم امیری ، آن انسان وارسته و دوست داشتنی خلق کنند و …واقعا یادش بخیر
اما موارد استفاده از این پرده ها هم روی دیوار میخ و لباس آویز می زدند که لباس خود را از دید مخفی کنند و یا طاقچه هایی که برخی مواد را روی آن می گذاشتند و همین طور پنجره اتاقها را پوشش می دادند ازین نوع پرده های یکسره گلدوزی شده استفاده می کردند . از طرف دیگر دختران جوان دم بخت و نوعروسان در جهیزیه و کادو خود چندین پارچه گلدوزی شده بخصوص روظرفی و پیشبند مراسم سرتراشی و حنابندان عقد و عروسی ازین گونه پارچه های گلدوزی شده زیبا استفاده می کردند و …
امروزه دیدن این پرده ها لذت روحی و معنوی خاصی برای ما دارد و یاد آور خاطرات گذشته است و آه و حسرتی که دیگر زنان و دختران امروزی آن چنان به تلویزیون ، موبایل و دیگر ابزارهای امروزی سرگرم هستند که دیگر جایی برای خلاقیت و هنر باقی نمانده است و …گلدوزی هنر فراموش شده در روستای جیرگوابر رانکوه/ صبح رانکوه





